ถ้าโชคชะตา เป็นสื่อ ที่นำพาให้เราได้รู้จักกัน
เวลาก็คงจะเป็นสิ่งที่คอยส่งเสริมให้เราได้เรียนรู้กันมากขึ้น
ระยะแรก ช่วงเวลาแห่งความสุขและความสวยงาม
เราได้เรียนรู้และรู้จักกันมากมาย พร้อมกับความประทับใจมากมายที่เกิดขึ้น
และแล้วระยะเวลาแห่งการประคับประคองก็มาถึง
ช่วงเวลาที่เราทั้งสอง ต่างรู้สึกหน่ายด้วยกันทั้งคู่ ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม
คำถามคือ "เราจะช่วยกันประคับประคองกันไปได้นานขนาดไหน"
หากเรายังต้องคบและคุยกัน ไปพร้อมกับคำว่า "ทน" คงไม่มีประโยชน์ที่จะยื้อเวลาไว้
ช่วงเวลาสุดท้ายเมื่อเราได้ผ่านพ้นการทดสอบต่างๆนั้นไป ไม่ว่าเราจะยังมีกันต่อไปหรือไม่มีกันเหมือนเดิม
สิ่งที่ฉันจะจำไว้คือ ครั้งหนึ่งเราได้รู้จักและได้ทำอะไรร่วมกันมากเท่าไร
และจะไม่มีวันลืมว่าเธอเคยดีกับฉันอย่างไง
