ถ้าโชคชะตา เป็นสื่อ ที่นำพาให้เราได้รู้จักกัน

เวลาก็คงจะเป็นสิ่งที่คอยส่งเสริมให้เราได้เรียนรู้กันมากขึ้น

ระยะแรก ช่วงเวลาแห่งความสุขและความสวยงาม

เราได้เรียนรู้และรู้จักกันมากมาย พร้อมกับความประทับใจมากมายที่เกิดขึ้น

และแล้วระยะเวลาแห่งการประคับประคองก็มาถึง

ช่วงเวลาที่เราทั้งสอง ต่างรู้สึกหน่ายด้วยกันทั้งคู่ ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม

คำถามคือ "เราจะช่วยกันประคับประคองกันไปได้นานขนาดไหน"

หากเรายังต้องคบและคุยกัน ไปพร้อมกับคำว่า "ทน" คงไม่มีประโยชน์ที่จะยื้อเวลาไว้

ช่วงเวลาสุดท้ายเมื่อเราได้ผ่านพ้นการทดสอบต่างๆนั้นไป ไม่ว่าเราจะยังมีกันต่อไปหรือไม่มีกันเหมือนเดิม

สิ่งที่ฉันจะจำไว้คือ ครั้งหนึ่งเราได้รู้จักและได้ทำอะไรร่วมกันมากเท่าไร

และจะไม่มีวันลืมว่าเธอเคยดีกับฉันอย่างไง