2006/Oct/31

ชอบคำนี้จัง

" you will get more than you give

when you give more than you get "

การที่เราคอยเป็นผู้ให้..........

การที่เราได้เห็น

ใครสักคอยมีความสุข......

แม้ว่า........

เราจะไม่ได้รับสิ่งใดตอบแทนมามากมาย.......

แม้ว่าเขาจะไม่เคยจำ

หรือเขาจะไม่เคยรับรู้กับสิ่งที่เราทำให้ก็ตาม

เกือบลืมไปแล้วซินะ

ความรู้สึกของการเป็นผู้ให้

สิ่งที่ได้รับมามันเป็นอย่างไร

นานแค่ไหนแล้วที่คำว่า......

การให้จากคนคนนี้

ที่ให้คนหนึ่งอย่างไป

แล้วก็จบลงที่แค่คนคนนั้น......

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่เคยจะเป็นผู้เริ่ม

นานแค่ไหนแล้วที่คอยเป็นแต่ผู้รับ ..................

และวันนี้

คนคนนี้จะเป็นผู้ให้อีกครั้ง ให้อภัย

และมันจะเป็นการให้ครั้งสุดท้ายที่คนคนนี้

จะมีให้เธอ

เพราะสิ่งนี้

เป็นเพียงสิ่งเดียว และคงเป็นทางเดียว

ที่จะทำให้คนคนนี้ได้รับสิ่งตอบแทนที่มากกว่า

สิ่งที่ให้ไป มันคือ

กุญแจ

ที่ทำให้คนคนนี้ได้เดินทางใหม่อีกครั้งหนึ่ง

" you will get more thanyou give when you give more than you get "

2006/Jul/31

ความรู้สึกของหัวใจ....กับคำว่า รัก........

ถ้าความรักเริ่มต้นจากคำว่า.........เพื่อน

มันจะจบด้วยคำว่าอะไร

ถ้าความรักเริ่มต้นจากคำว่า........เพื่อนร่วมงาน

มันจะจบด้วยคำว่าอะไร

ถ้าความรักเริ่มต้นจากคำว่า..........พี่น้อง

และถ้าความรักเริ่มต้นกับคนที่ไม่รู้จักจะเป็นอย่างไร

แน่นอนว่าจุดเริ่มต้นของความรักเป็นสิ่งเดียวที่เราสามารถเลือกได้.......

และหลายคนอาจคาดหวังกับมัน

กับความรัก

กับคนที่เราเลือก

เพียงเพื่อเราจะได้ก้าวเดินไปยังฝั่งฝันด้วยกัน

ความรัก คือสิ่งที่สวยงาม แต่อีกด้านมัน คืออีกโลกที่มืดมิด

แม้เราจะเลือกที่จะเริ่มได้ แต่เราไม่มีทางรู้เลยว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร

จะถึงฝั่งฝัน หรือจะเจอทางตันระหว่างทาง

เพราะทุกก้าวมันมีเรื่องราวอีกมาก

และไม่ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร มันก็เป็นไปในเส้นทางที่ควรจะเป็น

แล้วไม่ว่ายังไง เมื่อมันผ่านไปแล้วเราก็คงไม่สามารถย้อนกลับไปเพื่อแก้ไขอะไรได้อีก

สุดท้ายแม้จะไปสามารถไปถึงฝั่งฝัน..

สุดท้ายแม้เราจะต้องเดินต่อไปตามลำพัง

สุดท้ายแม้เราจะต้องผิดหวัง.....

แต่อย่างน้อย มันก็ได้สร้างความทรงจำที่ดี ความรู้สึกที่อบอุ่นให้กับเรา

อย่างน้อยมันก็ได้สร้างช่วงเวลาที่มีความหมาย สร้างเรื่องราวมากมายให้กับเรา

เพราะในตอนจบเราไม่สามารถเลือกได้

มันขึ้นอยู่กับว่า...

ที่สุดแล้วเราจะสามารถถนอมความรักของเราให้ได้นานขนาดไหน

ในตอนจบจะเป็นอย่างไรมันไม่สำคัญ

หากเราทำถึงที่สุดแล้ว

2006/Jul/25

ในที่สุดก็ว่าง มีโอกาสได้ up blog ซะที ทำต้วเหมือนยุ่งก็ว่างแหละแต่ feel มันไม่ๆได้ เลยยังไม่ได้มาอัพ ซะทีตอนนี้ได้ฤกษ์แล้ว Trip นี้เราเริ่มต้นกันที่การทำบุญเก้าวัด นึกยังไงไปเหรอ!! โอ้ ต้องบอกว่ามันมาจากจิตใต้สำนึก 55 แหม ก็มีโอกาสอะนะ ต้องรีบๆก่อนกลับเชียงใหม่ เริ่มกันที่วัดพระแก้วคนเยอะมากๆๆ แต่ด้วยความสามารถ (ตรงไหนวะ) เราก็เก็บภาพได้อย่างจุใจ ใช้เวลาไปประมาณชั่วโมงกว่าๆ แล้วถึงเคลื่อนพลกัน

ต่อไปก็เป็นวัดโพธิ์ วัดอรุณฯ

และวัดต่อๆไป กว่าจะครบเอาแทบแย่เหมือนกันนะเนี๊ย

รูปที่เราสามารถเก็บมาได้เลยได้แค่ 3 วัดแรกเท่านั้นแหละ ถ้าให้ครบคาดว่าจะไม่ครบแน่ 9 วัด แล้วตอนไป เป็ยช่วงเข้าพรรษาไง หลายวัดเลยแหละตอนช่วงเย็นเขาบวชกัน ก็จะไปมั่วกับเขาเหมือนกันแหละกะกินฟรี (หิวนี่นา เดินมาทั้งวัน) งานบุญอยู่แล้ว แต่ก็ต้องตัดใจ เนื่องจากยังมีวัดข้างหน้าที่ยังรอเราอยู่ เอ่อ ในที่สุดก็ครบจนได้เหมือนเหนื่อยไหม นั่นแหละ เหนื่อยจริงแต่อิ่มใจ ตอนนี้กระเพาะอาหารเริ่มตื่นตัว แน่นอนหิวอะดิ แต่ว่าร้านอาหารแถวนั้นปิดเลย ทำให้ต้องหิ้วท้องเดินหาร้านกันใหญ่กว่าจะเจอแล้วมีร้านเดียวด้วย เลือกไม่ได้แล้ว~~ แล้วเก้าวัดก็จบลง

วันต่อมา ... คราวนี้ไปโคราช

ไม่ต้องสงสัยที่ไปก็อาศัยไปบ้านเพื่อน อีกเช่นเคย คือประมาณว่าบ้านเพื่อนอยู่ห่างไกลจากเชียงใหม่เหลือเกิน เลยต้องรีบเที่ยวให้ทั่วเลยจ้า ก่อนจะที่จะกลับบ้านเรา..

มันบอกว่ามีรถตลอด แหมเราก็นึกว่ารถจะไปซื้อตั๋วแล้วจะได้เลย

สงสัยจะไปผิดจังหวะคนเยอะมาก ต้องรออีกเป็นชั่วโมงกว่าจะได้ตั๋ว (เซ็ง 1)

แล้วที่นั่งก็ต้องขึ้นไปเลือกเองอะ ไม่ได้ล็อคให้ ไปกัน 3 คนเลยต้องรีบกันใหญ่ (เซ็ง 2)

แต่พอได้อยู่บนรถแล้วพอถึงที่หมายค่อนสบายใจหน่อย อย่างน้อยก็ถึงที่หมายแล้ว

ไปโคราชนี่ได้ไปเที่ยวประมาณ 2-3 ที่แหละ มีอุปสรรค ฝนตก อยู่ในรถก็เห็นดีๆอยู่

พอลงจากรถได้ไม่กี่นาทีเท่านั้นแหละตกเชียว

ทุ่งดอกกระเจียว นึกภาพไว้เลิศหรูต้องเต็มไปด้วยดอกกระเจียวสีชมพู แต่ไหงมีแต่ต้นไม้สีเขียววะ

คือจะบอกว่ามันจะวายแล้วมั้ง แต่ก็ยังดีที่ยังพอมีเค้าของ

ทุ่งดอกกระเจียว~~~

เหมือนภูกระดึงมะ เค้าเรียกว่าสุดแผนดินมั้ง....

จำมะค่อยได้แล้ว พอดีคิดว่าการเดินทางไปภูกระดึงช่างยากลำบากเลยขอถ่ายเก็บไว้หน่อยอย่างน้อยที่ทุ่งกระเจียวก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวังซะทีเดียว ยังมีสิ่งอื่นทดแทน

วันนี้เป็นวันกลับแล้วหละก่อนกลับต้องมาที่ด่านเกวียน

จะบอกว่ามีแต่พวกของที่ทำจากเครื่องปั้นดินเผา ถูกดีนะ แต่ก็ไม่ซื้อ เนื่องจากมีปัญหาในเรื่องของการขนย้าย ของเยอะมาก จนสุดท้ายไม่สามารถซื้อกลับมาได้ เพราะไม่รู้จะเอาไปเก็บไหนด้วยแหละ แหมถ้าอยูบ้านหน่อยไม่ได้ ก็ตอนนี้อยู่ที่หอนี่เด๋วพอกลับบ้านก็แตกเสียดายวะ

และที่สุดท้ายก่อนกลับบบบ.....วัดหลวงปู่โต

แล้วก็เดินทางกลับที่พัก Trip นี้ก็คงจะสนุกกว่านี้ถ้าไม่มีฝน......จะตกอะไรนักหนา

ไว้เค้าหน้าเราจะไปใหม่นะนอย วันที่ฝนไม่ตกดีมะ